Niektóre łzy są przechowywane w relikwiarzu:stanowią one część łez zebranych przez komisję lekarską wysłaną 1 września 1953r.,a delegowaną przez Kurię Arcybiskupią w Syrakuzach w celu chemicznego zbadania płynu,który w domu przy ulicy Orti 11 wypływał z oczu gipsowego wizerunku przedstawiającego Niepokalane Serce Maryi.
W dniach cudu setki osób zbliżały się do płaczącego wizerunku i ocierały kłębkami waty i chusteczkami łzy,które powoli spływały z oczu.Przedmioty te do dzisiaj są troskliwie strzeżone i pokazywane z szacunkiem i czcią tym,którzy o to proszą.Ale jest oczywiste,że z upływem lat powoli oddalamy się od chwili cudu i wszystkie pamiątki po tym wydarzeniu straciłyby swój walor i znaczenie,gdyby nie były stanowczo potwierdzone przez wiarygodne dokumenty jako autentyczne.
Z tego właśnie powodu monsignor Ottavio Mosumenci,sekretarz komisji kościelnej,zebrał w czasie od 1953 do 1954r., niektóre z cennych pamiątek w relikwiarzu.8 maja 1954r.relikwiarz został opieczętowany i ofiarowany arcybiskupowi Syrakuz,monsignorowi Ettore Baranzini.
W pierwszej części relikwiarza umieszczono tkaninę,przykrywającą wizerunek Madonny,który wielokrotnie wydzielał łzy.Został on ofiarowany przez Antoninę Giusto Iannuso;połowa chusteczki,także zroszonej łzami,darowana przez Lisettę Toscano Piccione,następnie fiolka,do której zostały zebrane łzy przez komisję lekarską 1 września;kłębki waty;Na brzegach tej części relikwiarza znajdują się figurki św. Piotra.św.Pawła,św.Marcjana i św.Łucji.
W drugiej,środkowej części relikwiarza,jej cztery boki upamiętniają i przypominają moment cudu:miniatura obrazu Madonny,cud łzawienia w domu rodziny Giusto Iannuso,wystawienie obrazu na widok publiczny na ul.Orti,przeniesienie wizerunku z domu przu ul.Orti na plac Eurypidesa,w którym uczestniczył arcybiskup Baranzini.
W trzeciej części strzeżonej przez cztery postacie aniołów,znajduje się szklana urna,zawierająca jedną z fiolek,która służyła w czasie analizy mikroskopowej i wktórej znajdują się skrytalizowane już teraz łzy.
Pieczęciami arcybiskupa Baraciniego,w obecności monsignora Mosumeciego i innych pietnastu osób,8 maja 1954r.,relikwiarz został zamknięty a następnie podpisano pergamin świadczący o autentyczności.Wieczorem tego samego dnia w katedrze relikwiarz został powierzony przez monsignora Francesco Ponninsi,wówczas biskupa pomocniczego Syrakuz,biskupowi ordynariuszowi monsignorowi Baranziniemu.Relikwiarz jest jakby sercem Sanktuarium,ponieważ zawiera żywą i niezaprzeczalną pamiątkę łez Maryi.
29 stycznia 1955r. rozpoczynają się miesięczne wspomnienia liturgiczne łzawień i do tej pory 29 każdego miesiąca odbywa się procesja z relikwiarzem.Zakończymy to krótkie wspomnienie słowami wyrytymi na podstawie relikwiarza:”Madonno Łez,skrusz twardy pancerz naszego serca łzami pokuty”.

Na podstawie książki”Modlitwy do Matki Boskiej Płaczącej z Syrakuz o nawrócenie i przemianę życia”
O.Stanisław Maria Kałdon OP